नोबुहीरो!
काझू!
हा तू आहेस?
75 वर्ष झाली!
किती उल्लेखनीय आपण पुन्हा एकत्र आलो नंतरच्या जीवनात.
नंतरच्या जीवनात?
हो.
नक्की.
पण मला आठवत नाही.
मी आत्ताच आलोय?
तू व मी दोघे.
तुझं जे काही झालं?
माझ्या वडिलांनी हिरोशिमाला जायचं ठरवलं.
मी 16 वर्षाच्या वयात रेल्वेत कामाला लागलो,
व तिकडे 50 वर्ष राहिलो.
मी हिरोशिमामध्ये लग्न केलं, व दोन मुलं झाली,
तीन नातवंड व एक पणतू.
तुझा पूर्ण परिवार?
ते सगळे नंतरच्या जीवनात आहेत?
4 जुलै आहे का?
नाही, ऑगस्ट.
- मी जाऊन बघतो. - नाही, एकटे जाऊ नका. थांबा!
यामातो-सॅन.
यामातो-सॅन, आरामात.
अरे!
अरे, मुला! सनी!
काय चाललंय?
आपण करून दाखवलं!
- काय? - आपण त्यांना पकडलं!
आपण जपानींवर बॉम्ब टाकला!
हिरोशिमावर हल्ला केला!
मुख्य शीर्षक
मॅडम, तुम्हाला मदत हव्ये?
अगुआयो?
आम्ही तुला तिकडे नेऊ शकतो.
हि आमची मुलगी, एस्पेरांझा आहे.
तिला आत न्या!
काय झालं?
युकोने आपल्याला शोधलं.
तिने लूज व बाळाला नेलंय.
- काय? - तिला झोपवूया.
- आपण तिला शोधू. - तिला आत आणूया.
हेक्टर, तुझा ट्रक वापरू शकतो?
हो, हो, नक्की.
मी तुझ्यासह येऊ का?
तुझ्या आजीसह राहा.
चेस्टर, आज रात्रीचे सैन्य बघ.
लॉस अलमॉसजवळ जाण्याची जपानची जागा नाही.
आज रात्री काही झालं?
युद्धात?
तुला माहित्ये हिरोशिमा कुठे आहे?
माझ्या शाळेचे मित्र होते हिरोशिमाला.
मी लहान असताना तिकडे गेलेले.
अनेक लोकं ज्यांनी आयुष्य गमावलं,
तिकडे...इकडे...
थांब.
लूज जिवंत आहे.
बाळ जिवंत आहे.
अजूनही आशा आहे.
मला आता काहीही दिसत नाही.
फक्त अंधार.
आधी, मी युकोशी कबूल केलं.
माझं फुरुया-सॅनशी व तिचं तुझ्याशी लग्न होणार होतं.
जेव्हा तिने हे ऐकलं, ती वेड्यासारखी रागावली.
तिला मला फेडायचं होतं.
तिने का नाही फाडलं?
मला नाही माहित.
जर आपण तिला शोधलं, ती मला मारून टाकेल.
मी याबाबत निश्चित आहे.
"8:15 सकाळ स्थानीय वेळ,"
"युनायटेड स्टेट्सने जपानी हिरोशिमाच्या बंदर शहरावर बॉम्ब स्फोट केला."
"मानवी इतिहासात हा सर्वात मोठा बॉम्ब नोंदवला आहे... "
लूज.
लूज!
युको-सॅन?
मला बाळ दे!
मला माहित्ये हि तू आहेस!
मला बाळ दे!
अरे देवा.
लूज.
"युरी."
तिने त्याला घेतलं.
त्याला कुठे घेऊन गेली?
गाडीत.
बघ!
संपूर्ण जग उध्वस्त झालंय, व लोकं साजरा करत आहेत.
जसं काय लहान मुलाचा युद्धाशी काही संबंध होता.
मला एकदा बदल हवा होता.
त्याने माझं सेवन केलं.
मला वाटलं ते मिळवून सोप्प होईल, पण मला बरं नाही वाटलं.
मेजर बोवेनला तुला मारायचंय.
तो किंवा तू होतीस.
तू जे करू शकलास ते केलंस.
पण मी नाही... तुम्ही कसं...
फक्त आमच्या लोकांना माहित्ये.
हे ठीक आहे.
जर डब्लूआरएने शोधलं नसेल, ते कधीच शोधणार नाहीत.
बघ...
बदल घेणं सोप्प वाटतं.
मृत्यूसारखं नैसर्गिक.
तुझं काय?
छावणीतपासून लांब असताना मला रडू येतं.
सगळं होतं ते गेलं.
गेलं.
त्याला माझ्याकडे दे.
मला बाळ दे!
आम्ही तिच्यासह राहू. काळजी नको.
बाळाला जाऊन शोध.
मी आता जातोय. त्याला परत आणेन.
मी तुझ्यासह येत्ये!
जरा पड. चेस्टर त्याला आणेल.
तुम्ही पोलिसांना नाही बोलावले? गाडीतील जोडप्याचं काय?
- नाही, नाही. - मस्त.
मला तू तिकडे घेऊन जा.
गाडीत अजून कोणी होतं?
फक्त ते.
मी नाही केलं. मी नाही केलं.
हि ती बाळासह बाई होती.
तुला डॉक्टरांकडे नेऊ, ठीक आहे?
मला आधी सांगशील काय झालं?
तुझी आई उत्तम दिसायला हवी तिच्या दफनसाठी.
आज अमावस्या आहे.
आपण वेगळे झालो तसेच.
किती भाग्यवान!
सगळं परिपूर्ण.
आपलं परिपूर्ण जग...
सुंदर दिवस होता ना?
हो. होता.
तुझं मन दुसऱ्या गोष्टींवर ठेवणं बरं आहे.
असाको-सॅन मला अजून ब्रॉथ हवाय.
हो, नक्की. आणतेच.
तू काय करत आहेस?
बहीण बाई! हे दुखतं!
1919 वाकायामा प्रीफेक्चर, जपान
हि फॅशन आहे.
तू नवरी आहेस, कामवाली नाही.
हे घे.
बघ.
बांबू राजकुमारीसारखी.
फुरुया-सॅनला वाटेल मी चंद्रावरून आल्ये.
तू समुद्र पार करेपर्यंत, तुला हवी ती बनू शकतेस.
असंच असतं ना अमेरिकेत?
किती कथा. कोणाला माहित काय खरं आहे?
तुला दोन महिन्यात कळेल.
मला पत्र लिही.
मी ऐकलंय सोन्याच्या नद्या वाहतात.
फुरुया-सॅनने मला हे पाठवलं.
फोटो. बघ.
उदार आहे ना तो?
मी ऐकलंय तो उदार माणूस आहे.
दयाळू पण.
आईसाठी उत्तम दिवस असेल.
मी चित्रातील नवरी असेन
व स्वतःसाठी ती तुला घरी आणेल.
कदाचित एके दिवशी, मी पण येईन.
कायम भाग्यवान.
तुझ्यात फुलपाखराची जीवात्मा आहे.
मी आईला जाऊन बघते.
काय दृश्य आहे.
ज्या माणसाला हे चित्र मिळेल तो भाग्यवान असेल.
ठीक आहे. माझ्याकडे बघ आता.
मागे राहा.
मी स्वतः आत जाईन.
मग काय? ती तुम्हाला सहज बाळ देईल?
माझं बाळ तैझो नाही.
तिला बाळ 25 वर्षाअगोदर पासून हवंय.
तुझ्याकडे अजूनही ते चित्र आहे?
मी विसरलेलो नाही.
तू हे करावंस अशी इच्छा.
ती इकडे अनेक महिने लपली असेल.
तयारी करत.
गगडांवर गिरवत, बाळाची वाट पाहत.
भिंतीवर सुत्रा आखत.
नाही.
सुत्रा नाहीत.
नावं.
काझूटोयो तानाबे.
हारु तानाबे.
तिचे पूर्वज.
तुझे पूर्वज.
यांसारखे डझनभर.
ती दफनची तयारी करत्ये.
मला जायला हवं. आत्ता.
- कुठे? - चुनखडीच्या खाणीत.
दगड जंगलाच्या दुसऱ्या बाजूचे आहेत.
मला इकडून रस्ता माहित्ये.
नाही, ऐक. एक चांगला मार्ग आहे.
- आपल्याला थोडा वेळ हवा. - वेळ नाही आहे.
तिने माझं बाळ घेतलंय.
आता, कृपया...
वचन द्या लूजच्या आजीला हे चित्र द्याल.
तू पण ना.
चित्रातील झाडं तू जपानमध्ये असताना.
ते इकडच्यासारखेच आहेत.
ती इकडे आहे, मला माहित्ये.
अजून किती लांब?
तैझो एक खरं दफन आश्चर्यकारक आहे.
छोजी व होवा द्यायला लोकं आहेत,
व सुत्रा सांगायला.
पण आपलं कोणी नाही.
किमान मी तुला आग्या नाव देईन.
नंतरच्या आयुष्यात, तू तैझो नसशील.
तुझं आग्या नाव शकू ताय चाऊ असेल.
म्हणजे तुला या जगात कधीच बोलावणार नाहीत.
युको-सॅन.
मी माझ्या मुलासाठी आलोय.
तो तुझा नाही आहे.
मी नंतरच्या आयुष्यात घर केलंय.
तैझो व जिरोसाठी.
पण तो तैझो नाही आहे. मी आहे.
तू आता तैझो नाहीस.
तैझो बाळ आहे जे तू आधी धरलंय.
मी तुला त्याला भेटवू शकते.
जसं मी जिरोसह केलं.
आधीसारखी जादू?
माझ्या वडिलांकडे चित्र आहे.
मी बाळ असतानाचं.
तुझे वडील?
तू जन्माला यायच्या आधी ते मेले.
तुला तुझे वडील माहित नाहीत.
त्याला माहित्ये.
मी त्याचा बाप आहे.
तो माझा मुलगा आहे.
माझा तैझो...
मी आपली चूक मुलाला मोजू नाही देणार.
बाबा, नाही!
मला दुसरं चित्र मिळेल.
आईला शोध! आपल्याला दुसरं चित्र हवंय.
मी माझा मुलगा तुला नाही देणार!
हे धर. सोडू नकोस.
सुत्रा? का?
बाबा, नाही, ती तुम्हाला ताब्यात घेईल.
मी तुला स्वतःला संपवायला लावेन.
जुन्या शिकवणी.
ते भटकंत्या आत्म्यांशी लढतात.
पवित्र शब्द, तुला घाबरावतात,
व तुझ्यापासून आमची काळजी घेतात!
आम्ही छावणीत प्रयत्न केला. कामी नाही आलं.
कामी आलं.
त्याने तिला कैद केलं.
जोपर्यंत तिला आम्ही जाळलं.
आता जा! इकडून बाहेर निघ.
चेस्टर! धाव!
नाही!
तैझो.
आपली जायची वेळ आल्ये.
नाही!
चेस्टर!
कबर. ती कबरात गेली!
ठीक आहे.
अरे देवा.
हेन्री.
हेन...
हेन्री.
उठ!
हेन्री.
चल.
हे सुत्रा...
सगळीकडे सुत्रा आहेत.
माझी आरामाची जागा तू अपवित्र कशी केलीस?
बाळाला घे.
जा. जा.
असाको-सॅन.
असाको-सॅन, चल, चल.
सुत्रा...
माझ्या वडिलांनी ते विकत घेतले.
ते आत्म्याला पकडतात.
तू माझ्या नवऱ्याला मारलंय
व माझ्या मुलाला जवळजवळ मारलंय.
- लूज, मागे हो! - त्यापेक्षा मला मार!
सुरुवात करायला ते तुझे नव्हतेच!
माझ्यापासून तू चोरलेस!
माझ्यासारखी ग्रस्त राहा.
तू जे केलंय त्यासह जग.
तू जे केलंय त्यासह जग...
तैझो...
थांब!
राक्षस!
[विदेशी भाषा]
थांब, आई! थांब!
थांब! आई, थांब!
थांब!
तिला मारू नाही शकत.
ती नष्ट होईपर्यंत हे संपणार नाही!
आपण तिला नष्ट नाही करू शकत.
तिची आत्मा शांत होणार नाही.
तिला कसाही मार्ग सापडेल.
चेस्टर...
कदाचित एक मार्ग आहे.
[विदेशी भाषा]
जर तू आपल्या मुलाला नंतरच्या जीवनात नेलं,
तुझा आदर करायला भविष्यातील पिढ्या नसतील.
ज्याची तुला खूप इच्छा आहे
ती वेळ आहे हे सर्व होण्याआगोदरची.
तैझो होता तिकडे.
जिरोसुद्धा.
तुझ्यात.
एक परिपूर्ण क्षण.
[विदेशी भाष्य]
त्या वेळेपूर्वी...
[विदेशी भाष्य]
जेव्हा तू मला परिपूर्ण जग विचारलंस
या परिपूर्ण जगाचा तू विचार केलास, ना?
आता मला सांग...
तुला माझ्या मुलाची प्रतीक्षा होती?
का या क्षणाची?
[विदेशी भाषा]
आपण एकत्र जाऊ.
आपन दोघे.
[विदेशी भाषा]
आता...
तुझ्या परिपूर्ण जगाचा विचार कर.
जगाच्या बारा सत्यांमध्ये,
मला बारा सांग.
बारा प्रेषित जे
आपल्या येसूसह क्रॉसवर होते.
[विदेशी भाषा]
जिरो इकडे आहे.
तैझोसुद्धा.
ते तुझ्या गर्भात आहेत.
तो आशेचा दिवस होता...
तू स्वतःचा त्याग केलास.
आमच्यासाठी.
आता आम्हाला जगू दे.
म्हणजे आम्ही सर्व तुझी आठवण काढू.
म्हणजे तुझा त्याग वाया जाणार नाही.
राहणं शक्य आहे?
व अधिसारखं होणं?
कदाचित टच करू शकतेस.
"मग मी तुला सोडतो."
[विदेशी भाषा]
चेस्टर. मुला? स्वप्न पाहणं थांबव.
तू चित्र घेतोय कि नाही?
ठीक आहे. मस्त.
मी आधी हे कोणाला सांगितलं नाही. तुला माहित्ये मी कोळी का झालो?
- मला वाटलं तेच होतं. - नाही.
मी कोळी झालो कारण पाण्यात,
जगाच्या कोणत्याच चिंता नसतात.
मी इकडे खूप वेळ अविवाहित होतो, माझ्या बोटीचं नाव "टारो" ठेवलं.
"पहिला जन्माला आलेला."
पण जेव्हा तुझी आई आली, आम्ही तुला दत्तक घेतलं,
सर्वात चमत्कारिक गोष्ट घडली.
मला तिचं शांतात जाणवली.
जेव्हा मी माझ्या मुलाला उचललं...
जगाच्या सर्व चिंता गायब झाल्या.
माझा टारो.
आज विचार करतो, समुद्रात जाईन...
जगापासून व टायच्या चिंतेपासून खूप लांब.
चल. एकत्र जाऊया.
मी नाही येऊ शकत, बाबा. मला खूप काही करायचंय.
मला कळतंय.
अजून एक फोटो घेशील?
- या दिवसाची आठवण म्हणून? - हो. नक्की.
तू घेतला?
हो. घेतला.
आपल्या "ओजिचान" ला गुडबाय म्हणायची वेळ आली.
आशा होती आपल्यासह अजून राहिला असता, युद्धाचा शेवट पाहिला असता,
कदाचित तुझ्या आईला व मला संसार मंडळालेला पाहिला अस्तास.
तुला माहित्ये त्याच नाव काय आहे?
हेन्री.
हो. तुझ्याच सारखं.
दोन हाकायामा व मुलाचा फोटो स्टुडिओ
1950
लहान टोकियो, लॉस अँजेल्स, कॅलिफोर्निया
या सर्वांनो. ओबोन सणासाठी पोर्ट्रेट.
यामाटो-सॅन. गेंझो आलाय.
लहान गेंझो. बघ तुझ्याकडे.
- तू कुठे होतास? - मांझानार, पूर्ण परिवारासह .
- तू? - कॉलिनॉस दे ऑरो .
पण आता मी माझ्या भाच्यासह हवाईला असतो.
तिकडे सर्व जपानी आहेत.
आम्ही इंडियानाला गेलो.
तिकडे कोणी जपानी नाही, पण एका शेतातील लोकांनी आम्हाला घेतलं.
अरे, आई.
थोडं बाकीच्यांसाठी ठेव, यामाटो-सॅन. मी अजून नाही करू शकत.
- तू हे बनवले? - हो.
- अरे वा. - मजा करा.
अरे.
- भूक नाही? - वाईट आठवणी.
मला आवडत नाही जेव्हा पण माझ्या लोकांना भेटायला येते, मला वाईट स्वप्न पडतात.
पण तुझी बाळं सुंदर आहेत.
मला अजून दत्तक घ्यायची आहेत.
जमलं तर सर्व मुलांना रुग्णालयातून घेईन.
चेस्टरला कदाचित ते आवडेल. हेन्रीला हि.
म्हणूनच आपला ओबोन आहे, लक्षात ठेवायला,
फक्त लोकं नाही पण जागाहि जिकडे आपण गेलोय.
निश्चित करायला हवं आठवण कायम राहील, ठीक आहे?
नाहीतर आपण जे आहोत ते विसरू.
व 145000 हुन अधिक निष्ठावंत अमेरिकी व जपानी कॅनेडियनना
स्वतःच्या सरकारने अटक केलेली.